Een docent forensische opsporingstechnieken, een politieagent en een privédetective. Wat hebben zij gemeen? Alle drie zijn zij werkzaam in een opsporingsberoep. Geen dag is hetzelfde. Toch hebben ze maar één doel voor ogen: het vinden van criminelen, en het oplossen van de misdaden die zij gepleegd hebben. Een interviewserie met Karolien Van Dijck, Seffrie Radema en Cindy X.
Ze is geen man, heeft ook geen snor en in haar koffer zit meer dan alleen een vergrootglas. Cindy (34) voldoet niet aan het stereotype beeld van een privédetective, toch is ze er één. Cindy, haar achternaam mag in verband met lopende onderzoeken niet worden genoemd, werkt voor het internationaal opererende Strongwood Internationaal. Naast haar werk als privédetective is ze getrouwd en moeder van twee kinderen. In de maand januari probeerde zij via een blog op Viva.nl een inkijk te geven in haar beroep.
“Als je denkt dat dit beroep alleen voor mannen met grote snorren en vergrootglazen is weggelegd heb je het mis”, staat er in het persbericht over u als gastblogger. Zijn er veel mensen die dat denken ?
“De beeldvorming in de praktijk is vaak ook dusdanig, veel klanten maken ook wel eens een gekscherende opmerking: ‘hé geen gleufhoed en jas?’ Het beroep in Nederland is nog redelijk onbekend bij particulieren in verhouding tot andere landen, dat maakt dat wat ze op tv zien vaak als realiteit wordt aangenomen. Op observatie zie ik er niet uit zoals in de series op tv. Mijn kleding is erg afhankelijk van de observatie. Dit betekent dat ik in de winter in de auto zit met drie truien aan, twee paar sokken, thermo ondergoed en een dikke jas om het een beetje warm te krijgen. Wij kleden ons altijd in combinatie met de omgeving zodat het zo min mogelijk opvalt.
Ik ga ook niet alleen met een vergrootglas op pad. Over het algemeen heb ik een tas met spullen die op dat moment nodig zijn. In die tas zit vaak een fototoestel, een back-up fototoestel, videocamera, verborgen camera, schrijfmap, Ipad, twee mobiele telefoons, twee portofoons met verborgen ‘oortjes’, mobilofoon, opnameapparatuur en extra kleding, petjes en tassen.”
Is het eigenlijk een mannenwereld of werken er ook veel vrouwen?
“Er zijn helaas nog te weinig vrouwen in dit werk. Dit komt voornamelijk door het intensieve werkkarakter in de verhouding tot het privéleven. Voordeel van deze mannenwereld is dat je als vrouw op handen wordt gedragen. “
Krijgt u wel eens reacties op het feit dat u een vrouwelijke privédetective bent?
“Nee eerlijk gezegd niet.”
Waarom bent u privédetective geworden?
“Omdat het een voor de verbeelding sprekend beroep is dat qua werkzaamheden erg divers is. Het is ook nooit hetzelfde. Nadelen zijn wel dat ik vaak onregelmatige uren werk en dat ik 24 uur per dag bereikbaar moet zijn. En een groot nadeel is dat wij in Nederland geen extra bevoegdheden krijgen.”
Gaan er wel eens zaken tegen uw principes in?
“Nee, een zaak is een zaak en zolang er een gerechtvaardigd belang dient heb ik daar geen problemen mee.”
Heeft dit beroep invloed op uw gezinsleven?
“Het is voornamelijk erg plannen binnen mijn gezin omdat mijn man hetzelfde beroep beoefent. Maar daarom begrijpt hij me als de beste. Stiekem is hij mijn voorbeeld, de reden waarom ik ook in het vak ben gegaan. Ik moet wel ontzettend veel geheim houden maar binnen het gezin weten we van elkaar wel waar we ‘exact’ mee bezig zijn.
Mijn gezin gaat boven mijn werk. Ik zou bijvoorbeeld op 22 januari voor een opdracht vijf dagen naar Amerika moeten. Maar dat weekend stond net het feest van mijn zoontjes gepland. Ze werden toen één en vijf jaar. Hoewel ik het heel jammer vond was mijn keuze in dit geval snel gemaakt. Ik ging niet naar Amerika. Mijn werk is heel belangrijk, maar mijn kindjes zijn het allerbelangrijkst.“
Waarvoor wordt u ingehuurd?
“Ik word ingehuurd voor allerlei verschillende zaken van bedreiging, diefstal, partneralimentatie, vreemdgaan, financiële onderzoeken, vermissingen en ontvoeringen. Laatst had ik nog een zaak over een vrouw die vermoedde dat haar man vreemd ging. Na observaties bleek dat de man inderdaad vreemdging… met de zus van zijn vrouw.” Op haar blog schrijft ze over deze zaak.
Zijn er zaken waarin u zich erg verbaasde over wat er gebeurde, zoals de zaak die u hiervoor noemde?
“Bij elke kinderontvoeringszaak verbaas ik mij erover hoe bepaalde organisaties procedures naleven. Deze procedures duren verschrikkelijk lang in Nederland, terwijl dezelfde vaak vergelijkbare buitenlandse organisaties direct aan de slag gaan.”
Over kinderontvoering gesproken, Strongwood is ingehuurd voor de zaak McCann. Hoe pakt een detective zo’n enorme zaak aan?
“Uiteraard zeer professioneel en kundig, maar over de exacte werkwijze kan ik weinig zeggen ik was helaas niet betrokken bij het onderzoek. Ik kan enkel melden dat Strongwood een redelijke grote bijdrage heeft geleverd aan het onderzoek naar de mogelijke ‘dump’ plaatsen.”
Vindt u het emotioneel moeilijk om sommige zaken te doen omdat u zelf ook kinderen heeft?
“Absoluut, dat is ook vaak een reden dat ons bureau dit soort zaken vrijwillig – pro bono – of slechts tegen kostprijs uitvoert in samenwerking met de stichting cWAT.”
Tot slot: bent u zelf wel eens in gevaar geweest tijdens uw werk?
“Ik ben nooit in gevaar geweest, ik heb me wel eens ongemakkelijk gevoeld over de veiligheid van mezelf in bijvoorbeeld krottenwijken in het buitenland.”
Zie ook de interviews in deze serie met Seffrie Radema en Karolien Van Dijck
Tags: interview, Opsporing, Privédetective
[...] Nu een artikel op Plaats Delict [...]
[...] een artikel op Plaats Delict Tagged cindy x, plaats delict, prive detective, recherchebureau, strongwood [...]